تبلیغات
حسینیه حضرت علی اکبر ((ع))
01:06 ق.ظ
2966
خطبه حضرت زهرا علیها السلام به نقل از سید ابن طاووس‏

دختر با عظمت پیامبر، پس از رحلت پدر، بر اثر انحراف مسیر خلافت و حكومت به دست هواپرستان زمان، دچار انواع حوادث و مصایب و بلاها و طوفان ها و ابتلائات شد، حوادثى كه مانند تیرگى شب به خیمه حیات هجوم آورد، در حدّى كه از زبان حال آن معصومه نقل شده، اگر بلاهایى كه پس از وفات پدر به سر من آمد به روزهاى روزگار مى ریختند تمام روزها تبدیل به شب تار مى شد.

در وزش آن طوفان هاى بنیان برانداز بسیارى از مردم دین و ایمان را به دنیاى فانى فروخته و آخرت باقى را براى مقدارى درهم و دینار و كرسى ریاست از دست دادند.

دختر پیامبر براى حفظ قرآن و زحمات انبیا و نگهدارى منصب سعادتبخش ولایت و امامت در برابر آن همه حادثه و بلا ایستادگى كرد و تابلوى گرانبهاى زیر را كه درس ها براى امت تا روز قیامت در آن ثبت است از خود به یادگار گذاشت.

الْحَمْدُ للّهِ الَّذى لَمْ یَجْعَلْنى جاحِداً لِشَىْ ءٍ مِنْ كِتابِهِ.

خداى را سپاس گزارم كه در برخورد با اینهمه حوادث و بلا و رنج و مشقّت و طوفان و ناراحتى دچار انكار چیزى از حقایق كتاب الهى نشدم.

اعتقاد به توحید و نبوّت و ملائكه و كتاب و روز قیامت و قرار در مدار اخلاق حسنه و اعمال صالحه را به عنایت الهى حفظ كردم، حوادث خطرى برایم در این زمینه ایجاد نكرد.

وَلا مُتَحَیِّراً فى شَىْ ءٍ مِنْ امْرِهِ.

خدا را شكر مى كنم در چیزى از امر الهى پس از وزیدن این همه بادهاى خطرناك اخلاقى و اجتماعى سرگردان و دودل نشدم.

راه برایم آشكار بود و حق در همه زمینه ها برایم از آفتاب روشن تر، سلوكم را در مسلك الهى ادامه دادم و با كمال یقین و پاك از شك و تردید وظایف الهى خود را انجام دادم.

اللّهُمَّ انِّى اسْئَلُكَ قَوْلَ التَّوابینَ وَعَمَلَهُمْ.

پروردگارا! آنچه براى من مهم است، این است كه به صف بازگشتگان به سوى تو درآیم و گفتارم در مسئله توبه و عملم در برنامه بازگشت هم چون توّابین حقیقى به راستى و درستى باشد كه طایفه توبه كنندگان در پیشگاه تو از ارزش بسیار عظیمى برخوردارند.

وَنَجاةَ الْمُجاهِدینَ وَثَوابَهُمْ.

اى خداوند مهربان! از تو مى خواهم راهم و نجاتم را، راه و نجات رزمندگان در راهت قرار دهى و از ثواب و خیرى كه به مجاهدین فى سبیل اللّه عنایت مى كنى به من هم عنایت نمایى كه سستى و عافیت طلبى را دشمنم و تمام علاقه و عشقم به این است كه رزمنده اى خالص و مجاهدى پاك براى اعلاى كلمه حق باشم.

وَتَصْدیقَ الْمُؤْمِنینَ وَتَوَكُّلَهُمْ.

الهى! قلبم را هم چون قلب مؤمنان واقعى آراسته به تصدیق نسبت به همه واقعیات قرار بده و آن جایگاه ملكوتى را به نور صدق و صفا منوّر گردان، الهى اعتماد و توكّلم را بر خود همانند اعتماد و توكل انبیا بر خویش قرار داده.

اذا تَوَفَّیْتَ نَفْسى وَقَبَضْتَ رُوحى فَاجْعَلْ روحى فِى الْارْواحِ الرّابِحَةِ، وَاجْعَلْ نَفْسى فى الْانْفُسِ الصّالِحَةِ، وَاجْعَلْ جَسَدى فِى الْاجْسادِ الْمُطَهَّرَةِ وَاجْعَلْ عَمَلى فِى الْاعْمالِ الْمُتَقَبَّلَةِ.

پروردگارا! چون عمرم سرآمد و روحم را قبض كردى، پس روحم را در ارواح رابحه و نفسم را در نفوس صالحه و بدنم را در ابدان مطهّره و اعمالم را در اعمال قبول شده قرار بده.

احتمالًا معناى ارواح رابحه، ارواح انبیاى اولوالعزم و انفس صالحه، نفوس آن بزرگواران و اجساد مطهّره، اجساد شهداى راه حق و حقیقت باشد كه از هر منت و برنامه اى آزادند.

سُبْحانَ مَنْ یَعْلَمُ خَواطِرَ الْقُلوبِ، سُبْحانَ مَنْ یُحْصى عَدَدَ الذُّنوبِ، سُبْحانَ مَنْ لا تَخْفى عَلَیْهِ خافیةٌ فى الْارْضِ وَالسَّماءِ.

پاك و منزه از هر عیب و نقصى است خداوندى كه بر تمام آنچه بر قلوب بندگان مى گذرد آگاه است، پاك و منزه است پروردگارى كه شماره عدد ذنوب گنهكاران در پیشگاهش معلوم است، پاك و مبرّاست خداوندى كه هیچ چیزى در زمین و آسمان از حضرتش پوشیده نیست.

الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لَمْ یَجْعَلْنى كافِراً لِانْعُمِهِ وَلا جَاحِداً لِفَضْلِهِ، فَالْخَیْرُ فیهِ وَهُوَ اهْلُهُ.

اللَّهُمَّ قَدْ تَرى مَكانِى وَتَسْمَعُ كَلامى وَتَطَّلِعُ عَلى امْرى وَتَعْلَمُ ما فى نَفْسى وَلَیْسَ یَخْفى عَلَیْكَ شَىْ ءٌ مِنْ امْرى.

سپس و حمد مى كنم آن وجود مقدسى را كه به من توفیق داد، تا از ناسپاسى نسبت به نعمت هایش و انكار فضایلش آزاد باشم، تمام خیر در اوست و او اهل خیر است. الهى! جایم را مى بینى و كلامم را مى شنوى و بر تمام امورم آگاهى و آنچه در وجود من است مى دانى و چیزى از برنامه هاى باطن و ظاهر من بر تو پوشیده نیست.

اللّهُمَّ انْزِع الْعُجْبَ وَالرِّیاءَ وَالْكِبْرَ وَالْبَغْى وَالْحَسَدَ وَالضَّعْفَ وَالشَّكَّ وَالْوَهْنَ وَالضُّرَّ وَالْاسْقامَ وَالْخِذْلانَ وَالْمَكْرَ وَالْخَدیعَةَ وَالْبَلِیَّةَ وَالْفَسادَ مِنْ سَمْعى وَبَصَرى وَجَمیعِ جَوارِحى وَخُذْ بِناصِیَتى الى ما تُحِبُ وَتَرْضى «1».

الهى! خودبینى و ریا و تكبر و تجاوز و حسد و سستى و شك و بى حسى و خسارت و دردها و خوارى و مكر و حیله و بلا و فساد را از گوش و چشم و تمام جوارح من ریشه كن فرما و مرا در مسیر عشق و رضایت خود قرار بده.