تبلیغات
حسینیه حضرت علی اکبر ((ع))
12:52 ب.ظ
2898
به بدهکار تنگدست مهلت دهید

قرآن مجید و روایات سفارش اكید دارند كه بدهكار تنگدست را مهلت دهید، تا در زمان وسعت كار و وسعت مال دین خود را ادا كند.


وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَیْسَرَةٍ وَأَن تَصَدَّقُواْ خَیْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ» «25»
و اگر [بدهكار] تنگ دست بود [بر شماست كه ] او را تا هنگام توانایى مهلت دهید؛ و بخشیدن همه وام [و چشم پوشى و گذشت از آن در صورتى كه توانایى پرداختش را ندارد] اگر [فضیلت وثوابش را] بدانید براى شما بهتر است.


مهلت دادن به بدهكار در روایات
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
وَ مَنْ كانَ لَهُ عَلى رَجُلٍ مالٌ اخَذَهُ وَ لَمْ یُنْفِقْهُ فِى اسْرافٍ اوْ فِى مَعْصِیَةٍ فَعَسِرَ عَلَیْهِ انْ یَقْضِیَهُ فَعَلَى مَنْ لَهُ الْمالُ انْ یُنْظِرَهُ حَتّى یَرْزُقَهُ اللَّهُ فَیَقْضِیَهُ. «26»
بدهكارى كه قرضِ گرفته شده را در دایره اسراف نبرده و در معصیت خرج نكرده و از اداى دَین خود عاجز گشته، بر طلبكار است كه او را مهلت دهد تا از جانب حق براى او فرجى برسد و به اداى دین خویش موفّق گردد.
كسى كه مى خواهد خداوند او را در سایه عرشش جاى دهد، روزى كه سایه اى جز سایه او نیست، تنگ دست را مهلت دهد یا از حقّش بگذرد.
امام باقر علیه السلام مى فرماید:
طایفه اى روز قیامت در سایه عرش حق مبعوث مى شوند، صورت و لباس آنان از نور است و بر كرسى هائى از نور قرار دارند، خلائق به محضر آنان مشرّف مى شوند و مى گویند: اینان انبیا هستند، منادى از زیر عرش فریاد مى زند: نه اینان انبیا نیستند، مى گویند: پس اینان شهدایند، منادى فریاد مى كند: نه اینان شهدا نیستند، بلكه این طایفه همانانند كه در دنیا بر مردم آسان گرفتند، و بدهكار تنگ دست را مهلت دادند تا به فراخى برسد. «27» ابراهیم بن عبدالحمید مى گوید: به حضرت صادق عرضه داشتم: عبدالرحمن سیابه از شخصى طلب داشت، مدیون از دنیا رفت به طلبكار گفتیم او را حلال كن ولى او قبول نكرد، فرمود:
واى بر او! اگر مى بخشید به هر درهمى ده برابر ثواب مى برد، و اكنون كه حلال نكرده هر درهمى برابر یك درهم است. «28» رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
مَنْ ارادَ انْ یُظِلَّهُ اللَّهُ فِى ظِلِّ عَرْشِهِ یَوْمَ لا ظِلَّ الّا ظِلُّهُ فَلْیُنْظِرْ مُعْسِراً اوْ لِیَدَعْ لَهُ عَنْ حَقِّهِ. «29»
كسى كه مى خواهد خداوند او را در سایه عرشش جاى دهد، روزى كه سایه اى جز سایه او نیست، تنگ دست را مهلت دهد یا از حقّش بگذرد.