تبلیغات
حسینیه حضرت علی اکبر ((ع))
07:51 ب.ظ
2868
اطاعت از غیرخدا به اذن خدا

تفسیر آیه 64 سوره نساء

وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِیُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِیماً

هیچ پیامبر ى را نفرستادیم مگر آن كه به اذن خدا از او اطاعت شود، و اگر آنان هنگامى كه با مراجعه به طاغوت به خود ستم كردند نزد تو مى آمدند، و از خدا آمرزش مى خواستند و پیامبر هم براى آنان طلب آمرزش مى كرد، یقیناً خدا را بسیار توبه پذیر و مهربان مى یافتند.

شرح و توضیح

در آیه شریفه دو محور را مى بینیم: 1- اطاعت از غیرخدا به اذن خدا واجب است 2- گناه مراجعه به طاغوت در صورت توبه موجب آمرزش است.

اطاعت از غیرخدا به اذن خدا

عقل با این كه گوهر بى نظیر و بسیار گران بهائى است، و بخشى از تمدن عظیم انسانى، و كشف بسیارى از مجهولات، از پرتو فعالیت و بكارگیرى اوست، ولى دلالت و هدایت او مطلق نیست، و قدرت ندارد در همه زمینه ها به ویژه مسائل تربیتى و معنوى به انسان كمك دهد، و انسان را به رشد لازم و تكامل مورد نیاز برساند، لذا نیاز به بعثت انبیاء و ارسال رسل در حیات بشر رخ نشان مى دهد، و خداوند مهربان كه هرگونه نیاز انسان را پاسخ مى دهد، پیامبران را براى تربیت كامل انسان و رساندنش به اوج كمال و تضمین خیر دنیا و آخرت او همراه با علم و حكمت و بصیرت و قوانین لازم به سوى انسان فرستاد و اجازه داد از آنان اطاعت كنند، و اطاعت از آنان را در طول اطاعت خود و بلكه هماهنگ و هم عرض اطاعت خویش قرار داد.

هر روشى و هر سنتى و هر شكلى از زندگى و هر حكومتى و هر نوع قضاوت و داورى كه برابر با قوانین و مقررات الهى كه مبلغش پیامبران خدا هستند نباشد قطعاً فاقد مشروعیت است، و جز خسارت و زیان براى دولت و ملّت نخواهد داشت، و این مسئله اى است كه در طول تاریخ به تجربه ثابت شده است.

این سخن درستى نیست كه كسى بگوید فقط اطاعت از خدا واجب است، و اطاعت از غیر او كار صحیحى نیست، زیرا غیر خدا اگر پیامبران باشند به حكم حضرت حق اطاعت از آنان واجب و مایه تأمین خیر دنیا و آخرت مردم است و روى گردانى از انبیاء و فرهنگ آنان نشانه نفاق، و سبب ستم بر خویشتن است.

مراجعه به طاغوت گناهى قابل توبه است

از گناهانى كه از نظر قرآن در صورت ادامه یافتنش تا لحظه مرگ توبه اى براى آن نمى باشد گناه شرك، و نیز گناهى است كه تا دیدن آثار مرگ و مقدمات پس از مرگ تداوم یابد، چنانچه فرصت توبه و جبران گذشته فراهم باشد، توبه قابل تحقق است و آمرزش و رحمت حق نسبت به آن قطعى است.

راستى توجه به لطف خداوند نسبت به انسان تا كجاست كه اگر منافقى روى از قرآن بگرداند، و به داورى و حاكمیت طاغوت گردن نهد و سبب ظلم و ستم بر خویش گردد به محضر پیامبر آید و با توبه واقعى از خدا درخواست آمرزش نماید، و رهبر بزرگوار اسلام هم براى او آمرزش بخواهد خداوند را توبه پذیر و رحیم خواهد یافت.

توبه روى گرداندان از حاكمیت پیامبر، یا جانشین به حق او كه اولوالامر است، با روى آوردن به پیامبر و قبول حاكمیت او تحقق مى یابد.

كسى كه از حاكمیت پیامبر اعراض نماید و فقط به پیشگاه خدا توبه كند، توبه او پذیرفته نخواهد داشت، قبول توبه چنین شخصى منوط به این است كه علاوه برتوبه در پیشگاه حق در محضر پیامبر عزیز اسلام هم توبه صورت گیرد، و رضایت آن حضرت جلب شود، و پیامبر براى او از خداوند آمرزش بخواهد.

در هر صورت براى همه كس و در هر زمانى راه توبه براى اهل گناه باز است، و اگر كسى حتى منافق اقدام به توبه واقعى كند آمرزش و مغفرت حق نصیب او خواهد شد.

كسى كه به حقیقت در پیشگاه حق توبه كند، و زمینه جلب رضایت پیامبر و جانشینان به حق او را فراهم نماید در دورن خود آمرزش و رحمت خدا را از بركت سبك شدنش به خاطر توبه حس خواهد كرد و شاید معناى لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِیماً همین باشد.

منبع: سایت عرفان